Maandag 16 maart was het exact tien jaar geleden dat we afscheid moesten nemen van Tony Greco.
In de Cegeka Arena kwamen we samen voor een warme en ingetogen avond. Samen met Branko Strupar, Thomas Buffel, Pierre Denier en Erik Gerits haalden we herinneringen op aan Tony - als ploegafgevaardigde, als collega en als vriend. Het werd een warme en pakkende avond, waarin duidelijk werd hoeveel hij betekend heeft voor de club.
Wat meteen duidelijk werd: Tony was veel meer dan zijn functie. Gedurende 24 jaar was hij een onmisbare schakel binnen KRC Genk. Iemand die achter de schermen - waar hij zich het liefste bevond - het verschil maakte en mee de fundamenten van de club legde. Niet voor niets werd hij omschreven als het "cement" van de club.
Ook zijn persoonlijkheid kwam sterk naar voren. Tony was taalvaardig en wist met iedereen een band op te bouwen. Spelers konden altijd op hem rekenen. Tony ving hen en hun families op, hielp hen op weg in een nieuwe omgeving en stond klaar met oplossingen voor werkelijk elk probleem - hoe onwaarschijnlijk ook.
Zijn perfectionisme liep als een rode draad doorheen de avond. Alles moest kloppen, tot in de kleinste details. Telefoonboeken werden een vaste benodigdheid bij ploegfoto's en dassen werden perfect geknoopt, ook al betekende dat dat hij er zelf tientallen moest leggen. Zelfs tijdens trainingen zorgde hij ervoor dat alles en iedereen tot in de puntjes verzorgd was, tot propere auto's toe.
Binnen de club vervulde hij een indrukwekkend takenpakket. Waar vandaag meerdere mensen verantwoordelijk zijn voor verschillende taken, combineerde Tony ze moeiteloos. Naast zijn taken als teammanager stond hij in voor de huisvesting van spelers en het onderhoud van de velden. Hij gaf zelfs rijlessen aan spelers op de parking voor het stadion.
Ook uitstraling en discipline droeg hij hoog in het vaandel. Kledij was zijn stokpaardje: iedereen moest er netjes en verzorgd bijlopen. Niemand ontsnapte aan die standaard, zelfs Johan Boskamp niet.
Tijdens deze avond werd Tony meerdere keren omschreven als het cement van de club: een fiere, warme man die tegelijk streng en kordaat kon zijn. Iemand voor wie de club altijd op de eerste plaats kwam, behalve op zaterdag als zijn kleinzoon moest voetballen, en die een onuitwisbare indruk naliet op iedereen die met hem samenwerkte.
Er was ook ruimte voor de bredere betekenis van de avond. Het verhaal van Tony's ziekte herinnerde iedereen aan de impact van kanker. In samenwerking met het Centrum voor Kankeropsporing (CvKO) werd daarom ook even stilgestaan bij het belang van preventie en vroegtijdige screening.